Połączył ich Czechofil – czyli historia pewnej miłości

To już ponad dwa lata kiedy odbył się we Wrzeniu Świata I Zlot Czechofilów. Pamiętam ten dzień jak dziś: wypełniona po brzegi sala, zachłanni wiedzy i siebie nawzajem uczestnicy oraz wyśmienici goście. Ten dzień był wyjątkowy również dla Michała oraz Eweliny – to właśnie Zlot szczęśliwie połączył ich drogi. 

Michał i Ewelina
Michał i Ewelina

 

26 marca 2011 podczas spotkania, w ramach rozluźnienia atmosfery każdy miał za zadanie powiedzieć kilka słów o sobie. Uczestnikami Zlotu byli ludzie praktycznie z każdego miejsca w Polsce. Nic tak nie łączy jak wspólna pasja – w tym wypadku Czechy i wszystko co czeskie. Okazało się, że do obgadania jest tyle rzeczy, że zabrakło nam czasu i gdy zamknięto Wrzenie udaliśmy się na piwo do Czeskiej Baszty. Tam już w mniej oficjalnej atmosferze naradzały się znajomości. Niektóre przetrwały do dziś.

Ale dla pewnej dwójki ludzi ten dzień to był początek czegoś głębszego. Zwykła znajomość przerodziła się w uczucie. Przetrwali trudności związane z mieszkaniem w dwóch odrębnych miastach i na szczęście teraz mieszkają już razem. Uznałem, że ich historia jest na tyle interesująca, abym mógł ją Wam opowiedzieć. Jest to dla mnie jakby symbol, bo uczucie pomiędzy dwoma czechofilami wzrastało równolegle z liczbą wpisów na blogu i moim zapałem do jego pisania.

On pracuje w Warszawie, ona studiuje bohemistykę w Opolu. Jeżdżą do siebie i odwiedzają co jakiś czas. Po trzech miesiącach od Zlotu dochodzą do wniosku, że chcą być razem mimo przeciwności losu. Michał po jakimś czasie dochodzi jednak do wniosku, że tęsknota za Wrocławiem jest silniejsza i wraca do rodzinnego miasta. Teraz jest bliżej Eweliny, wszak Opole to tylko godzina drogi pociągiem. Po czasie Ewelina podejmuje decyzję, że ostatni rok studiów spędzi na wrocławskim uniwersytecie. Odkąd Michał i Ewelina zamieszkali razem, mają podwójną motywację aby zajmować się czeskimi pasjami.

W zeszłą sobotę wybrałem się do Wrocławia specjalnie po to, by się z nimi spotkać. Życzę im, by ich szczęście wzrastało wraz z pojawianiem się kolejnych wpisów na blogu!

PS: Kolejny mini zlot czechofilów już 24 października – kogo tym razem połączy wspólna pasja?

 

Reklamy

Trzecie urodziny Czechofila – WYNIKI KONKURSU

We wrześniu trzy lata temu wpadłem na pomysł, aby zacząć pisać bloga na temat życia w Republice Czeskiej. Wtedy mieszkałem jeszcze w Ostrawie i bacznie obserwując czeskie zwyczaje, zacząłem je opisywać. Nikt wtedy nie sądził, że z pozoru pisanie dla siebie w sieci, przerodzi się w pisywanie dla ogromnej rzeszy moich Czytelników!

tlo6

Gdy zakładałem bloga brakowało w sieci strony, na której można by było znaleźć nie tylko podstawowe informacje o Czechach, ale również doniesienia o tym, co aktualnie się dzieje za naszą południową granicą. W tej otchłani stron internetowych brakowało takiej, która będzie elementarzem dla każdego czechofila. Postanowiłem wziąć na siebie tę odpowiedzialność i stałem się Waszym przewodnikiem po Republice Czeskiej. Tym samym można też stwierdzić, że blog czechofil.com stał się Waszymi wrotami do Czech.

Kiedy czytam Wasze maile, utwierdzam się w przekonaniu, że warto było zacząć pisać tego bloga. Cieszy mnie każdy Wasz głos, mail czy komentarz. Będę się starać, aby z każdym tygodniem blog stawał się coraz ciekawszy, albo przynajmniej nie tracił na swej wartości.

KONKURS

Wasz odzew na zaproponowany przeze mnie konkurs był bardzo duży! Przypomnieliście mi wiele ciekawych wpisów, które w trakcie tych trzech lat pojawiły się na stronie czechofil.com. Wybór zwycięzcy był bardzo trudny, jednak nagrodę może dostać tylko jeden z Was. Tym razem za „Podróż transgraniczną” książkę otrzymuje Artur! Serdecznie gratuluję!

Zwycięzca: Artur

Zwycięski post: https://czechofil.com/2012/06/14/54/

Blog powstał 8 września 2010 roku. 

IMG_20130901_122652

Wspomnę jeszcze, że trzecie urodziny bloga nie będą obchodzone tylko we wrześniu. Już 24 października spotkamy się wszyscy w Warszawie, aby wspólnie świętować. Szczegóły wkrótce na blogu. Bądźcie czujni i zaglądajcie tutaj!

PS: Dziękuję Mariuszowi z Hostelu 3 Bros’ Hostel Cieszyn za urodzinowe grafiki! 

Zmiana w kodeksie pracy

Umowa na czas określony, zjawisko dobrze znane w Europie, zaczyna być coraz powszechniej stosowana w Republice Czeskiej. Dotąd rzadko z niej korzystano, ponieważ prawo zobowiązywało pracodawców do podpisywania po dwukrotnym zastosowaniu takich umów kontraktów na czas nieokreślony.

ABC2ec442_penize

Po niedawnej nowelizacji kodeksu pracy zezwalającej na podpisywanie bez ograniczeń kolejnych umów na czas określony należy się spodziewać, że ich liczba gwałtownie wzrośnie (obecnie jest ich 344 000), a za tym pójdą wszelkie konsekwencje, jakie one niosą, m.in. odmowa udzielenia przez bank kredytu.

Lidové Noviny uważają, że ten przepis prowadzi do podziału wśród pracowników i zalecają jego większe uelastycznienie w odniesieniu do wszystkich rodzajów umów. 

Informacje o zmianach w kodeksie pracy zbiegły się z ogłoszeniem przez Czeski Urząd Statystyczny informacji o tym, iż Republika Czeska w końcu wyszła z recesji. Gospodarka Czech zanotowała w drugim kwartale bieżącego roku wzrost o 0,6 proc. w porównaniu z pierwszym kwartałem, co oznacza że wyszła z recesji. W porównaniu z drugim kwartałem 2012 roku PKB był jednak niższy o 1,3 proc. Gospodarka Czech kurczyła się od trzeciego kwartału 2011 roku do pierwszego kwartału 2013 roku; była to najdłuższa recesja od czasu rozpadu Czechosłowacji w 1993 roku. Aby stymulować wzrost, bank centralny obniżył w listopadzie zeszłego roku stopę procentową do 0,05 proc.

 

Czesi starają się o organizację Euro

Czechy zamierzają być kolejnym krajem, który zostanie współorganizatorem mistrzostw Europy w piłce nożnej w 2020 roku – poinformowały brytyjskie media.

Czeska reprezentacja
Czeska reprezentacja

Sekretarz generalny Czeskiego Związku Piłkarskiego Rudolf Repka zadeklarował złożenie kandydatury do europejskich organów zarządzających przed upływem ostatecznego terminu, czyli 12 września.

Aby zorganizować turniej, nasi południowi sąsiedzi będą musieli wybudować stadion na co najmniej 30 tysięcy miejsc. Taki obiekt najprawdopodobniej powstanie w Pradze.

W styczniu UEFA potwierdziła, że Euro 2020 odbędzie się w 13 miastach 13 europejskich państw. We wrześniu 2014 roku zostaną ostatecznie wybrani gospodarze finałowego turnieju.

Tymczasem już w ten czwartek drużyna Czech będzie w czwartek drugim przeciwnikiem reprezentacji Polski koszykarzy w grupie C mistrzostw Europy. Biało-czerwoni z reprezentacją Czech w finałach ME jeszcze nie grali, ale mają stare porachunki z kwalifikacji do takich turniejów, gdy rywale zza południowej granicy stawali im na drodze do awansu. Z sześciu takich spotkań przegrali aż pięć.

Incydent jabłonkowski oraz atak Słowaków na Polskę 1 września 1939

Mało kto o tym wie, ale Czesi i Słowacy również odegrali ważne role przed i w trakcie działań zbrojnych adresowanych przeciwko Polsce we wrześniu 1939 roku.Za głównych agresorów we wrześniu 1939 r. uznaje się wyłącznie Niemców i ZSRR. Tymczasem w napaści na Polskę brali udział nasi południowi sąsiedzi – Słowacy. W wyniku słowackiej agresji Polska utraciła 0,1% swego terytorium w postaci północnej części Spisza i Orawy (770 km²) zamieszkanego przez 34 509 obywateli polskich.

Trzech agresorów: Tito, Stalin i Hitler
Trzech agresorów: Tito, Stalin i Hitler

1938 roku miejscowość Mosty koło Jabłonkowa, wraz z całym Zaolziem, została przyłączona do Polski. Pierwotny plan Adolfa Hitlera przewidywał jako termin napaści na Polskę godzinę 4:30 rano w dniu 26 sierpnia 1939 r. W noc poprzedzającą rozpoczęcie działań wojennych oddziały dywersyjne miały dokonać w nocy z 25 na 26 sierpnia napadu na stację kolejową Mosty koło Jabłonkowa i zająć tunel jabłonkowski do czasu nadejścia od strony Czadcy regularnych wojsk niemieckich.

Rozkaz Hitlera o przesunięciu terminu agresji na Polskę na 1 września nie dotarł na czas do dywersantów, którzy wieczorem wyruszyli już na akcję. Przechodząc górami dotarli do Mostów między godz. 3 a 4 nad ranem. Z pobliskiego wzgórza ostrzelali stację kolejową oraz stojącą obok willę kierownika polskiej szkoły, w której kwaterowali polscy saperzy, po czym opanowali dworzec. Po wzięciu do niewoli polskich robotników, udających się do huty w Trzyńcu, dywersanci nadaremnie czekali na nadejście wojsk niemieckich. Nie udało się im zawładnąć tunelem, który obsadzili zaalarmowani wystrzałami Polacy. Nie zdobyli tak naprawdę nawet samej stacji kolejowej: telefonistka z nieodkrytej przez dywersantów łącznicy, mieszczącej się w podziemiach stacji, zdołała zawiadomić o wszystkim polskie dowództwo. Gdy nad ranem dywersanci nawiązali łączność ze sztabem niemieckiej 7. Dywizji Piechoty w Żylinie i zostali poinformowani o zaistniałej sytuacji, zdecydowali się opuścić stację.

Agresja słowacka na Polskę rozpoczęła się zgodnie z planem Hitlera – 1 września o godzinie 8:00 bez uprzedniego aktu wypowiedzenia wojny. Głównymi kierunkami operacyjnymi Armii Słowackiej były: Zakopane-Bukowina-Jurgów, Piwniczna-Nowy Sącz-Grybów-Tylicz oraz Komańcza-Sanok-Lesko-Cisna.

W ciągu dwóch dni Słowakom wspieranym m.in. przez niemieckie oddziały udało się zająć m.in.: Niedzicę, Dunajec, Harklową, Czorsztyn, Krościenko i Nową Białą. Do 9 września 1. Dywizja „Jánošik” opanowała ponadto Zakopane i Jaworzynę Spiską, po czym skierowała się w stronę Nowego Targu. Na kierunku tym miała nacierać początkowo 2. Dywizja oraz Grupa Szybka, jednakże wskutek zmiany planów operacyjnych ze strony niemieckiej, zaniechano dalszych ataków. 3. Dywizja zajęła tereny Polski na głębokość 60-90 km. 17 września, w dniu agresji radzieckiej, lotnictwo słowackie wspierane przez Luftwaffe dokonało nalotów na główne arterie komunikacyjne i większe miasta. Walki z Polakami trwały do 23 września, kiedy to wydano rozkaz o demobilizacji armii słowackiej.

Dlaczego Słowacja napadła na Polskę? W marcu 1939 r, Czechosłowacja utraciła niepodległość w wyniku śmiałych żądań Hitlera, chcącego za wszelką cenę otoczyć Polskę od południa. Z zaistniałej sytuacji skorzystał ksiądz Józef Tiso, polityk związany ze Słowacką Partią Ludową. Chcąc u boku Hitlera stworzyć niezależne od Czechów państwo słowackie, stanął na czele rządu proklamowanej przez siebie Republiki Słowackiej.

Hitler miał chronić integralność nowego państwa pod warunkiem zerwania kontaktów dyplomatycznych z Polską i współdziałania militarnego wojsk słowackich w agresji na Polskę. Słowacka armia o kryptonimie „Bernolak” licząca 51 tys. żołnierzy, miała osłaniać wschodnie skrzydło 14. Armii niemieckiej dowodzonej przez gen. Wilhelma Lista.

Oficjalnym powodem włączenia się Republik Słowackiej w wojnę z Polską były rzekomo uzasadnione obawy przed planowanym przez stronę polską podziałem terytorium Słowacji między Polskę i Węgry (były to tylko pogłoski) oraz chęć przyłączenia do nowo powstałego państwa terenów spornych – Jaworzyny Spiskiej (zatarg trwał od 1924 r.).

 Więcej: geneza ataku Słowaków na Polskę, Incydent jabłonkowski

Czeskie dzieci są rozpuszczone – mówi Polka mieszkająca w Pradze

Matra Szewczyk przyjechała do Pragi w ramach programu studenckiego Erasmus. Jej pobyt miał trwać rok, jednak okazało się, że nie może żyć bez Pragi. Czechofil.com oraz lidovky.cz prezentują kolejny wpis z serii Czeski Szok.

foto: Marta Szewczyk
foto: Marta Szewczyk

 

Co Cię najbardziej zaskoczyło przy pierwszej wizycie?

To, że Czesi bardzo sobie cenią swój wolny czas. Nie wiem czy dalej się tak dzieje, ale kilka lat temu w mniejszych miejscowościach sklepy zamykano już o godzinie 11 w sobotę. W sobotę wszak się odpoczywa a nie pracuje.

 Kiedy zdecydowałaś, że chcesz zostać tu na stałe?

W Polsce studiowałam bohemistykę i udało mi się przyjechać do Pragi w ramach Erasmusa. Jednak Praga okazała się bardzo podstępnym miastem: najpierw się w niej zakochujesz, a gdy cię owinie wokół palca, dopiero wtedy zaczynasz dostrzegać tę codzienną życiową gonitwę.

Co Ci w Czechach przeszkadza?

Ciężko jest wszystkich wrzucać do jednego worka, ale zauważyłam, że brakuje tu w ludziach ciepła i słowiańskiej spontaniczności. Czesi są tolerancyjni, ale mam wrażenie, że to raczej obojętność. Denerwuje mnie, że większość ludzi, zwłaszcza tych młodych zupełnie nic nie wie o Polsce. Jedyne co Czesi wiedzą o naszym kraju to to, że mamy morze, Kraków i „niezdrową żywność”. To smutne, bo ta miłość do Czechów jest nieodwzajemniona….

Jak Czesi odnoszą się do siebie nawzajem?

Polacy są trochę bardziej otwarci. Poza tym czeskie dzieci są strasznie rozpuszczone i myślę, że nie zaszkodzi im odrobina dobrych manier. Zdziwiło mnie natomiast, że nawet młodzi ludzie na uczelni mówią do siebie na Pan i Pani. Często miewam na uczelni takie sytuacje, że mój rówieśnik powie do mnie „pani Marto”. Na początku myślałam, że robią sobie ze mnie jaja, ale później zauważyłam, że tak zwracają się również do innych osób.

Lubisz czeski humor?

Polacy uwielbiają czeskie komedie, ale nie zdają sobie z tego sprawy, że ich scenariusze pisze samo życie. Bardzo mi się podoba, że Czesi potrafią śmiać się sami z siebie. Podziwiam fenomen Jary Cimrmana i chciałabym mieć takiego dziadka jak Zdeněk Svěrák.

Uczysz się czeskiego?

Język to był powód, dla którego tu przyjechałam. Żyć w danym kraju bez znajomości języka jest dla mnie bez sensu. Teraz czeski chłonę raczej z czasopism i książek. Jednak bez względu na to jak dobrze będę mówiła po czesku i tak będę postrzegana jako obcokrajowiec co bardzo komplikuje sytuację w chwili, gdy starasz się o posadę na bardziej kreatywnym stanowisku. To mnie trochę boli.

Czego ci w Republice brakuje najbardziej?

Brakuje mi moich przyjaciół, z którymi nie muszę umawiać się miesiąc wcześniej, gdy chcę wyjść na miasto. Mam wrażenie, że w Polsce jest o wiele łatwiej zadzwonić do kogoś, powiedzieć mu przez telefon, że stoję pod jego blokiem i po prostu wyjść z nim na spontanie na piwo lub na kawę. Lecz może to jest tylko problem wielkomiejskiej Pragi? Denerwuje mnie też, że w Pradze trudno jest używać roweru jako codziennego środka transportu. W Polsce jest według mnie lepiej rozwinięta infrastruktura dla rowerzystów. 

Źródło: lidovky.cz

Bezdomny wygrał 30 milionów. Zabrali je biznesmeni

Para biznesmenów z Pragi miała wyłudzić od niepełnosprawnego intelektualnie mężczyzny 30 milionów koron wygranych na loterii. Ostatecznie jednak pozostaną na wolności.

JB364873_fortuna

45-letni bezdomny František Václavek pracował dorywczo w praskiej cukierni należącej do dwójki biznesmenów, Jany Cernej i Miroslava Šoški. Według jego zeznań w czerwcu 2010 wygrał 30 milionów koron na loterii, po czym pochwalił się informacją swojemu szefostwu. Ci zaoferowali, że pomogą odebrać mu nagrodę. Nie miał konta w banku, nie mógł więc samodzielnie odebrać wygranej.

Cerna przedstawiła się w punkcie loteryjnym jako właścicielka zwycięskiego losu i podała swój numer konta. Za zdobyte w ten sposób pieniądze kupiła luksusową willę w Klánovicach na przedmieściach Pragi. Pozwoliła bezdomnemu mieszkać w posiadłości przez 9 miesięcy i zapewniała go w tym czasie, że jest jej właścicielem. W kwietniu 2011 Václavek pokłócił się z Cerną i w końcu został wyrzucony z domu. Znów wylądował na ulicy bez jakichkolwiek pieniędzy.

 

„Bezdomny przynosi szczęście” 

Proces pary przedsiębiorców trwał ponad rok. Sędzi nie udało się ustalić, czy doszło do przestępstwa, zastosowano więc domniemanie niewinności. Cerna i Šoška twierdzą, że zwycięski los należał do nich. Groziło im do 10 lat odsiadki. Prokurator proponował karę więzienia o zaostrzonym rygorze, grzywnę w wysokości 2 milionów koron i obowiązek wypłaty pełnego odszkodowania bezdomnemu.

Według specjalistów Václavek ma lekkie upośledzenie umysłowe, jest łatwowierny i daje sobą manipulować. Przed sądem jego wypowiedzi były niejednoznaczne i wewnętrznie sprzeczne. Sądu nie przekonał fakt, że jego wersję potwierdzili policyjni śledczt i pracownicy cukierni. Z drugiej strony na korzyść przedsiębiorców zeznawali ich znajomi i krewni. Według relacji tej strony dwójka biznesmenów miała przyjąć bezdomnego do zakupionej willi tylko dlatego, że „to przynosi szczęście”. Według oskarżyciela niespójność wypowiedzi Václavka nie świadczy o tym, że kłamał w sprawie zwycięskiego losu, tylko o jego niskiej inteligencji. Oskarżyciel odwołał się od wyroku i sprawa będzie rozpatrywana przez sąd wyższej instancji. 

gazeta.pl

Stwórz darmową stronę albo bloga na WordPress.com. Autor motywu: Anders Noren.

Up ↑